Consumptie van Micro- en Nano Plastics

Kunststof verpakking

Er mag wel meer aandacht naar de schaduwkanten van verpakt water voor waterconsumptie; zeker wanneer het drinkwater in (wegwerp) plastic is gevat. Het aspect van het gebrek aan vitaliteit in verpakt water zal ik hier buiten beschouwing laten; dit artikel belicht alleen de fysieke en chemische benadering van watervervuilingen. En dan met name: (micro-)plastics.

Het is aangetoond dat flessenwater (laat je niet foppen door 'bronwater' op het etiket, dit is een onbeschermde term) niet vrij is van allerlei vervuilingen, zoals bijvoorbeeld medicijnresten. Daarnaast is water dat in in plastic is verpakt onderhevig aan chemische reacties.

Chemische reacties

Plastic kunststof reageert met het water, waardoor er hormoonverstorende stoffen ontstaan. Dit is vooral het geval met flexibele vormen van plastic, zoals polyethyleentereftalaat. (PET). Ook BPA (Bisfenol A) is een chemische vervuiler van water. BPA kan het immuunsysteem aantasten. Ook kan het effect hebben op het hormoonsysteem, kan het schadelijk zijn voor de vruchtbaarheid en bij contact irritaties geven aan de huid en de luchtwegen.

Daarom lees je vaak op het etiket van een kunststof watercontainer dat die BPA vrij zou zijn. Dat is een welkome wettelijke regeling, ware het niet dat er naast BPA een scala aan verbindingen wordt gebruikt, dat doorloopt van A tot Z. Die andere verbindingen zijn niet verboden.

Chemische reacties zijn dus een bron van zorg, maar daar blijft het niet bij. De constante aanvoer van plastic deeltjes in micro- en nano formaat is beter aantoonbaar geworden. Zij stromen mee via meerdere kanalen (water, lucht, voeding, huidverzorging, kleding, waterkokers,..) We spreken nu niet meer over duizenden of miljoenen, maar over miljarden deeltjes.

Micro- en Nanoplastics

Onderzoeken belichten steeds concretere aantallen, zoals:
"Slechts 10% van de plasticdeeltjes blijken microplastics te zijn. De overige 90% bestaat uit nanoplastics."

De NOS kwam met een artikel dat aantallen per liter uit de doeken doet.:

"..het concrete aantal van gemiddeld 240.000 deeltjes per liter werd niet eerder genoemd. Het ligt ook 10 tot 100 keer hoger dan eerder geschat."

De micro- en nano plasticdeeltjes bevinden zich overal, maar wanner het in water is opgelost is de kans dat het in onze cellen terechtkomt bijzonder groot.

Wat de onderzoekers nu hebben ontdekt, gaat niet alleen over microplastics - deeltjes die 1 micrometer tot 5 millimeter groot zijn - maar vooral over nanoplastics. Deze nog kleinere plasticdeeltjes zijn zo klein - ongeveer duizend keer zo klein als de diameter van een gemiddelde mensenhaar - dat ze zich anders gedragen dan grotere stukjes plastic: ze kunnen door celwanden heen en ze kunnen binnendringen in onze organen.

Deze kunststofdeeltjes ofwel onnatuurlijke chemische verbindingen, worden dan ook teruggevonden in onze bloedstroom en weefsels, zelfs via zwangere vrouwen in ongeborenen.

Inmiddels is ook aangetoond dat de aanwezigheid van nanoplastics in water, de opname van toxische stoffen facilteert (!)

Citaat:

"In de aanwezigheid van de nanoplastics namen deze vier keer meer arsenicum op. En met arsenicum in het ‘darmmodel’ verdubbelde de opname van plastic deeltjes."

Als voorbeeld werd er geëxperimenteerd met rucola sla in aquacultuur (hydroponics), hetgeen ons mag attenderen op het feit dat we via waterrijke kweek-voeding, ook aangesloten zijn op een aanvoer van toxische verbindingen.

Waterkoker!

Gebruik je geen flessenwater en denk je dat je dit euvel kunt omzeilen, is het behoorlijk schrikken wanneer je er achter komt dat waterkokers nog veel meer nanoplastics in het water brengen. De ingeburgerde waterkoker blijkt, zeker met een kunststof binnenkant, vergeven te zijn van miljarden deeltjes.

Citaat:

The research found the first boil in a new kettle released almost 12 million nanoparticles per millilitre – equating to almost 3 billion particles in an average 250ml cup of tea. After 150 boils, there were still 820,000 nanoparticles detected per millilitre, or 205 million per 250ml cup.

Wat kun je doen?

Al met al en kort samengevat, het recente nieuws over meetbare nano-vervuilingen van water, sterkt onze stelling: pak je water aan bij je eigen kraan. Veredel het zelf tot zuiver en vitaal drinkwater. Dit is water dat je met een gerust hart kunt drinken en waar je al je andere dranken en maaltijden mee bereidt. Voor buitenshuis verpak je jouw verse water in je eigen glazen fles of RVS bidon.

Ons eigen onderzoek heeft geleid tot de conclusie dat alleen omgekeerde osmose in staat is het water op dit niveau te zuiveren. In dit artikel kun lezen over het hoe en waarom van nanofiltratie.

NB: Bijkomend voordeel zal zijn dat dit water je eigen natuurlijke ontgiftingsvermogen ondersteunt, zodat je lichaam de lichaamsvreemde en toxische stoffen af kan voeren!

Referenties:

https://www.mmv.nl/nieuws/nanoplastics-en-landbouwgif-1-1-3/?utm_source=mailpoet&utm_medium=email&utm_source_platform=mailpoet&utm_campaign=562%20-%20Nieuw%20argument%20voor%20biologische%20voeding

https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S2452074825000011?via%3Dihub

https://nos.nl/artikel/2504270-bij-drinken-uit-wegwerpflesje-krijg-je-talloze-stukjes-nanoplastic-binnen

https://www.pnas.org/doi/10.1073/pnas.2300582121

https://www.voedingscentrum.nl/encyclopedie/bpa-bisfenol-a-.aspx

https://www.mdpi.com/2673-8929/4/1/4

https://news.uq.edu.au/2025-12-australians-are-drinking-plastic-particles-their-tea-uq-research-finds?utm_source=chatgpt.com

https://www.nih.gov/news-events/nih-research-matters/plastic-particles-bottled-water?utm_source=chatgpt.com